تاریخچه صعود به قلل منطقه تخت سلیمان و علم کوه – قسمت دوم

تاریخچه صعود به قلل منطقه تخت سلیمان و علم کوه – قسمت دوم

تهیه و تنظیم:  عامر ازوجی

۸-۴: سال ۱۳۳۲:

در اواخر تابستان گغام میناسیان به اتفاق برادرش نورایر ضمن صعود از گرده آلمانها تا ارتفاع ۴۴۲۰ چنین نوشت. چون تا غروب هنوز وقت باقی بود، به پیشنهاد من شانه کوه را که تا آن موقع صعود نشده بود و در نزدیکی ما بود صعود کردیم و در قله در شکاف سنگی میخی کوبیدیم و یاد بود خود را با عکس های خود در  داخل قوطی گذاشتیم، البته برای نام شانه کوه باید متذکر شد، که نام آنرا اینجانب به قله میان سه تیغه گذارده بودم، ولی در برنامه هایی که همان سال در تابستان به اتفاق محمد کاظم گیلان پور و چند نفر از کوهنوردان شهرستانها، برای صعود علم کوه از تیغه شمال شرقی به آن منطقه آمده بودیم، با پیشنهاد گیلانپور قله مزبور را با شباهتی که سنگهای دندانه ای نوک آن به شانه داشت، آن را شانه کوه نام گذاردیم و به همین نامم باقی ماند.

۹-۴: سال ۱۳۳۳:

روز سیزدهم مرداد ماه در زمان تصدی عبد الباقی یحیایی بر فدراسیون کوهنوردی کشور، برای اولین بار شش نفر از کوهنوردان فرانسوی برنارد پیر سرپرست تیم، کلودمایار، ژرژ اسیرووه، پل راهرز، لویی دوبوس و فرانسوا پیروو به اتفاق ده نفر از کوهنوردان زبده کشور، مرکب از استاد محمد کاظم گیلان پور سرپرست، امیل مارکاریان، گغام میناسیان، نورایر میناسیان، فلیکس مناساکانیان، فرخ رحمدل ، سدهی، هوشنگ محیط، عبدالله رشتیان و محمد اعظمی جهت اجرای یک برنامه مشترک برای صعود از دیواره شمالی به قله علم کوه عازم منطقه شدند. روز بیست و دوم فلیکس مناساکانیان کوهنورد فنی و مربی فدراسیون کوهنوردی به علت ترک هم طنابی فرانسوی خود فرانسوا پروو به هنگام تاریکی در سوزنی های خطرناک قله سیاه سنگ در منطقه علم کوه سقوط نموده و بدرود حیات گفت، ذیلا مروری داریم به اظهار نظر سه تن از اساتید فن که خود در این برنامه شرکت داشتند: حدود ساعت ۷:۳۰ بعد از ظهر در تاریکی هوا فرانسوا از او جدا شده و به پایین مراجعت می کند، فلیکس جهت تکمیل کروکی و نقشه منطقه به طرف سیاه سنگ می رود، فرانسوا نباید او را رها می کرد، او نیز نباید جدا می شد، بی احتیاطی کرد، گغام میناسیان در گفتگو با داوود محمدی، فلیکس و فرانسووا هر دو اشتباه کردند، فرانسووا نباید می گذاشت فلیکس طناب را ترک می کرد، او نیز نباید به هنگام غروب از طناب جدا می شد، امیل مارکاریان در گفتگو با د اوود محمدی اما محمد اعظمی مسئولیت را بیشتر به عهده فرانسووا دانسته و در گزارشی کتبی و مفصل به عنوان جغد شوم فرانسووا را زیر سوال برد. در همین برنامه سه نفر از کوهنوردان فرانسوی به قله شانه کوه صعود نمودند.[۴]

۱۰-۴: سال ۱۳۳۴:

در نیمه اول مرداد ماه، حسن وجدانخوش، جواد خوش پیکران و محسن مفیدی طی یک برنامه ۷ روزه با وسایل فنی از طریق دیواره شرقی به قله علم کوه صعود نمودند. کوهنوردان پس از پیروزی به یاد کوهنورد فنی ایران فلیکس مناساکانیان با یک دقیقه سکوت یاد او را گرامی داشتند.[۴]

 ۱۱-۴: سال ۱۳۳۵:

روز سیزدهم مردا ماه، یازده نفر از کوهنوردان تهران وشهرستانها در اردوی کلاس های آموزشی لشکرک شرکت کردند، این در حالی بود که اردو از هر لحاظ، برای ۶۰ کوهنورد پیش بینی شده بود، قسمت دوم برنامه صعود به قلل علم کوه و تخت سلیمان وسیاه کمان بود که صبح روز ۲۱ مرداد ماه با یک کاروان ۲۹ نفره از کوهنوردان شهرستان و مرکز آموزش کوهستانی به سرپرستی سرهنگ محمد خاکبیز به طرف کلاردشت، رودبارک و سپس پاتخت در منطقه علم کوه حرکت کردند.

کوهنوردان به سه دسته تقسیم شدند، گروه اول هفت نفر به سرپرستی رحمان ستایش به قله علم کوه، گروه دوم ده نفر به سرپرستی احمد معرفت به قله تخت سلیمان و گروه سوم با شرکت ۹ نفر به سرپرستی هوشنگ محیط به قله سیاه کمان صعود نمودند.[۴]

۱۲-۴: سال ۱۳۳۶:

در اسفند ماه، یک گروه کوهنورد از ایتالیا به اسامی باتری Botteri ، کرپاژ Crepaz ، اینوری Invrea موفق شدند به قله علم کوه در یخچال غربی صعود نموده و مسیر خود را از سمت شرقی که ۲۵۰ متر دیواره است تا قله باز کنند.

در همین سال همین گروه به اتفاق کوهنوردی دیگر به نام، مجک Megek از مسیر سوزنی علم در یخچال غربی ضمن عبور از سمت شمالی نگین علم کوه راه خود را تا بالای یخچال اسپیلت( سورنی علم) باز کرده و سوزنی را انگشت خدا DiTO  Di  Dio نام نهادند.[۴]

 ۱۳-۴:  سال ۱۳۳۷:

در یازدهم مرداد ماه، نورایر میناسیان مربی فدراسیون کوهنوردی، همراه برادر خود گغام میناسیان، حین انجام برنامه در ارتفاعات قله سیاه کمان بر اثر جدا شدن قطعه یی از کوه و اصابت به وی، جان باخت.

منابع

 [۴]- کتاب روز شمار تاریخ کوهنوردی و غار نوردی ایران، تالیف داود محمدی فر، انتشارات سبزان،